Ons vak is in beweging, daar is iedereen het over eens. We zien dat ondernemers die jarenlang succesvol waren, een ‘gouden pik’ leken te hebben, ineens de ‘Magic’ zijn verloren. Niks werkt meer. De tent blijft leeg. Tegelijkertijd zien we zaken die alle als goud beschouwde regels aan hun laars lappen iedere avond stampvol zitten. Het lukte mij deze week niet een tafel te boeken in een van de vijf zaken die op mijn verlanglijstje staan voor over twaalf dagen. We gaan nu op 14 december. ‘dan hebben we nog een tafeltje, maar wel om 18.00 uur.’ Hier dus geen last van de ‘crisis’. Alles wat écht is blijft, zei mijn moeder. Dat ben ik met haar eens.

Alles waar iedere dag aandacht aan wordt besteed, blijft. En doet het langer. Dat geldt voor een boeket bloemen in je zaak; Vers water en opnieuw schikken. Dat geldt voor de menukaarten in je zaak; Controleer je ze dagelijks op vlekken, kreukels en etensresten? Dat geldt voor je assortiment; Neem je dat wekelijks kritisch onder de loep? Mis je niet een paar aanstormende trends op je kaart? Dat geldt voor je medewerkers; Zijn training, inspiratie en borging van afspraken een continu proces? Eigenlijk geldt het voor alles in je bedrijf; Geef je wel altijd voldoende aandacht? En het leuke is, dat geldt natuurlijk niet alleen voor jou en je bedrijf, maar voor alle dingen in ons leven.

De laatste editities van het vakblad Horeca Entree zijn een goed voorbeeld van iets waar aandacht aan wordt besteed. Aan iedere bladzijde, aan iedere komma en iedere punt lijkt zorg besteed. Voor wie? Voor de lezer (de gast) neem ik aan, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ze het ook een beetje voor zichzelf doen. En dat plezier is zo merkbaar tussen alle regels door, dat het mijn plezier als lezer verdubbelt. Het geeft me letterlijk energie. Als vakblad maakt Horeca Entree in mijn ogen een keuze voor de horeca die het op dit moment wel heel goed doet, en verder wil. Horeca die geïnspireerd wil worden, en niet de les gelezen wil krijgen. Die meer ziet in kansen, en minder in problemen. Die de tijd voelt! Daar wil ik als lezer bij horen, en dat geeft me die energie. Het is een glossy vakblad tegen de tijdschriftenwetten van deze tijd in, en het werkt.

Een paar weken geleden heb ik zowel zakelijk en privé kritisch gekeken naar al mijn abonnementen en clubjes. De grote opruiming waar iedereen eens in de zoveel tijd veel geld mee bespaart. Ik heb afscheid genomen van een aantal abonnementen omdat ik ze te vaak maanden later in het plastic tegenkwam in een stapeltje, maar ook van bladen, met serieuze abonnementsprijzen, die me te weinig nieuws geven en in mijn ogen te veel schrijven voor de categorie horeca die over een paar jaar niet meer bestaat. En dat allemaal op een manier, en in rubriekjes die ook al zeker 20 jaar bestaan.

Zeker als leverancier of partner van horeca, en dat ben ik zelf ook, heb je volgens mij de taak om de horeca het goede voorbeeld te geven. Door aandacht te besteden aan alle details. Door kritisch te kijken naar al je uitingen, tweets, video’s, beurzen en uitgaves. Is er echt ook deze keer weer alles uitgehaald? Nee?? Dan moet het opnieuw. Succesformules bestaan niet meer. Althans, niet alleen omdat het ooit succesvol was. Achterover leunen kan niemand zich permitteren, je gasten pikken dat geen seconde.

Iedereen die het heeft over een mooie ervaring, hoe en waar dan ook, vertelt een verhaal waar de aandacht die ergens aan is besteed centraal staat. Maar waarom denken we dan soms dat het ‘wel goed is zo?’ Dat is dan toch gewoon heel stom?!

Gelabeld met → 
Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top