Alle Amsterdamse toeristen verdienen straf, vooral de rijke toeristen

Je zou kunnen zeggen dat er in Nederland drie dingen heel erg slecht zijn: Roken, autorijden en in een hotel in Amsterdam slapen. De belastingen op deze activiteiten zijn dan ook zo hoog, omdat de overheid het kennelijk actief wil ontmoedigen.

En in Amsterdam zijn kennelijk vooral de gasten van de duurste hotels de verpersoonlijking van het kwaad, zij krijgen voor iedere nacht dat ze er slapen een bekeuring die zo hoog is, dat die voor wildplassen erbij in het niet valt.

Je zal maar werken in de front office van een hotel in Amsterdam. Dan moet (als de plannen van het nieuwe college doorgaan) je je gast volgend jaar al vertellen dat er 16%(!) toeristenbelasting bijkomt in plaats van de huidige al ronduit absurde 12,5%. En over drie jaar, als er dan überhaupt nog gasten komen, dan is het tarief 20%. Daarnaast hebben je gasten bovendien al 21% btw betaald over de kamer waarvan het tarief vorig jaar nog 9% was. Als je als overheid een specifieke branche zo aanpakt, dan vraag je je toch af wat die mensen in hemelsnaam verkeerd gedaan hebben, dat ze dit soort Trumpiaanse tarieven om de oren krijgen. En bovendien met een pennenstreek kunnen opleggen. Want misschien is het over 4 jaar wel 50% of 200%. Wie zal het zeggen.

Toeristenbelasting is op de meeste plekken in Nederland, maar ook elders in Europa een paar euro per nacht, en meestal ook een vast bedrag. In het knetterdrukke Rome is de btw 10% en de toeristenbelasting 10 euro per nacht.  In Amsterdam niet, daar is het een percentage van de kamerprijs. Zo betaal je voor een bed in een hostel op een slaapzaal straks 6,40 euro toeristenbelasting (bij een prijs van 32 euro excl BTW. Totaal door gast te betalen: 45,12 waarvan 13,12 belastingen. Voor een overnachting in een goede kamer in Hotel de L’Europe betaal je dan per nacht 160 euro toeristenbelasting (bij een kamer van 800 exclusief BTW. Totaal door gast te betalen: 1128 waarvan 328 belastingen.

Wat ik me nou afvraag hè? Waar zullen al die mensen die problemen veroorzaken op de wallen, die in drommen door de smalle steegjes lopen, die het Leidseplein onderkotsen en de coffeeshops aflopen, mensen die hele buurten terroriseren met hun rolkoffertjes, die verloren door de stad lopen en al die jongelui die we hun weekendje blowen in Amsterdam best gunnen, nou eigenlijk slapen? In de vijfsterren hotels? En die mensen die in de hostels slapen, zijn dat de toeristen die shoppen op de PC, in onze goede restaurants eten, kunst kopen in het spiegelkwartier en musea bezoeken? Zijn de gasten van het Rosewood de mensen die in TIKTOK rijen staan en massaal Nutella-shops bezoeken?

En wat ik me ook afvraag hè, als je als Amerikaanse, Franse of Rotterdamse gast dan een paar nachten hebt geslapen in een goed hotel, en een bedrag tussen de 400 en 1000 aan toeristenbelasting hebt betaald, zou je dan niet vinden dat je dan eigenlijk ook een soort recht zou moeten hebben op een schone stad? Of vertellen we dan aan die gast die uit-checkt en zich helemaal het leplazerus is geschrokken dat het gewoon ‘Typically Dutch’ is dat alle vuilnisbakken zijn opengebroken en de zakken kapot zijn gesneden omdat het onze manier is om andere ’toeristen’ van een aalmoes te voorzien. Dat het onze openbare statiegeld-inleverpunten zijn. 

Deze column verscheen in juni 2026 bij Misset Horeca.

Koop mijn nieuwe boek Craving naar beleving!, waarin ik laat zien waarom gasten steeds minder voor eten en drinken komen en hoe je inspeelt op hun verlangen naar beleving. Met een praktische checklist van 169 vragen ontwerp je jouw ideale gastenreis.

Luister naar mijn dagelijkse horecapodcast Tien voor Tien die ik samen met Gijsbregt Brouwer maak of word lid van Wouters Premium Circle!  En vooral: laat iedereen in je omgeving lekker vaak Ja Graag! zeggen en laat mensen lachen. Iedere dag!

All Amsterdam Tourists Deserve Punishment, Especially the Rich Ones

You could say there are three things in the Netherlands that are considered very bad: smoking, driving a car and sleeping in a hotel in Amsterdam. The taxes on these activities are so high that the government is apparently actively trying to discourage them.

And in Amsterdam, it seems that the guests of the most expensive hotels are the very embodiment of evil. For every night they sleep there, they receive a fine so high that a fine for public urination pales in comparison.

Imagine working at the front office of a hotel in Amsterdam. If the new city council’s plans go ahead, you will have to tell your guest next year that 16 percent tourist tax will be added, instead of the current already downright absurd 12.5 percent. And in three years, if any guests still come at all, the rate will be 20 percent. On top of that, your guests have already paid 21 percent VAT on the room, while that rate was still 9 percent last year.

When a government targets one specific industry like this, you can’t help but wonder what on earth those people have done wrong to be hit with these Trumpian tariffs. And imposed with a single stroke of the pen too. Because perhaps in four years it will be 50 percent or 200 percent. Who knows.

Tourist tax in most places in the Netherlands, but also elsewhere in Europe, is a few euros per night, and usually a fixed amount. In insanely busy Rome, VAT is 10 percent and tourist tax is 10 euros per night.

Not in Amsterdam. In Amsterdam it is a percentage of the room price. So for a bed in a hostel dormitory, you will soon pay 6.40 euros in tourist tax, based on a price of 32 euros excluding VAT. Total amount to be paid by the guest: 45.12 euros, of which 13.12 euros are taxes.

For a night in a good room at Hotel De L’Europe, you will then pay 160 euros in tourist tax per night, based on a room price of 800 euros excluding VAT. Total amount to be paid by the guest: 1,128 euros, of which 328 euros are taxes.

What I wonder is this. Where do all those people who cause problems in the Red Light District actually sleep? The people who move in herds through the narrow alleys, vomit all over Leidseplein and work their way through the coffeeshops. The people who terrorize entire neighbourhoods with their rolling suitcases, who wander through the city completely lost, and all those young people whom we are perfectly happy to grant their weekend of smoking weed in Amsterdam. Do they sleep in five-star hotels?

And are the people sleeping in hostels the tourists who shop on the PC Hooftstraat, eat in our good restaurants, buy art in the Spiegelkwartier and visit museums? Are the guests of the Rosewood the people standing in TikTok queues and flocking en masse to Nutella shops?

And what I also wonder is this. If, as an American, French or Rotterdam guest, you have slept a few nights in a good hotel and paid somewhere between 400 and 1,000 euros in tourist tax, wouldn’t you feel that you should at least have some kind of right to a clean city?

Or do we tell that guest at check-out, who has just had the shock of their life, that it is simply “typically Dutch” that all the rubbish bins have been broken open and the bags cut apart because this is our way of providing other “tourists” with alms? That these are our public deposit-return points.

This column first appeared in June 2026 in Misset Horeca.

Buy my new book Craving naar beleving!, in which I explain why guests are coming less and less for food and drinks, and how to respond to their desire for experience. With a practical checklist of 169 questions, you can design your ideal guest journey.

Listen to the daily hospitality podcast Tien voor Tien , which I create together with Gijsbregt Brouwer, or become a member of Wouters Premium Circle!  And above all: make sure everyone around you says Yes Please! as often as possible, and make people smile. Every single day!

Wouter Verkerk is sinds 2008 actief als columnist, spreker en creatief ontwikkelaar van (horeca)concepten. In de loop der jaren ontwikkelde Wouter een eigen visie op horeca, gastvrijheid en werkgeverschap die zich vertaalt in inzichtelijke en toepasbare methodiek.

Hij begeleidde talloze ondernemers en hun teams in Nederland, België en Curaçao in hun ambitie ongelooflijke gastvrijheid de standaard te maken en boekte met behulp van zijn aanpak geweldige resultaten.

Jaarlijks publiceert Wouter een boek waarin hij columns en methodiek bundelt. Van zijn bundels verkocht hij inmiddels meer dan 150.000 exemplaren.

Vandaag de dag maakt Wouter een dagelijkse podcast met Gijsbregt Brouwer (tien voor tien) en verzorgt hij lezingen en advies-sessies op zijn kantoor, inleidingen voor Plan Boutique en hij verzorgt jaarlijks een event aan het begin van het seizoen, samen met zijn partners: Wouter is namelijk ‘brand-ambassador’ van Bidfood, The Dutch Cocktail Club, The Branding Club, SVH, Plan Boutique, Unitouch en Jam!