‘Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het wel aan gasten die halverwege nog zeggen dat alles goed is, en als je het na afloop nog een keer vraagt, allemaal aanmerkingen hebben. En bordjes helemaal leeg hè!’  Het is een van de grootste ergernissen van medewerkers bediening. Maar zoals met veel ergernissen is het goed je af te vragen wat je er zelf aan kunt doen.  Of liever, aan kunt veranderen.  En als je vindt dat alleen het eerste antwoord telt, waarom vraag je dan twee keer: ‘Is alles naar wens?’

Op je tenen lopen

Zelf ben ik een verwende horecagast die best durft te zeggen dat iets niet goed is. Inmiddels ken ik in veel zaken ook de consequenties van het maken van een opmerking. Onervaren bediening vindt het vaak zo lastig om met een ‘klagende gast’ om te gaan, dat de sfeer na de ‘klacht’  als er iemand aan tafel komt tot het nulpunt zakt. Het is de manier waarop iemand heel omzichtig te werk gaat in een ruimte waar je net een knallende ruzie hebt gehoord. Op je tenen loop je naar binnen en je mompelt ‘ik kom allee maar even wat pakken hoor, ik ben zo weer weg…’

Verzoek om directe actie

Na een paar minuutjes vraag je meestal aan een tafel of alles ok is. Dat is volgens mij geen vraag om een uitgebreide recensie, dat is een vraag om eventuele directe actie en of assistentie.  Voor een gast is dit niet het moment om te zeggen dat de dressing van de salade aan de zure kant is, ook niet belangrijk om nu te vermelden dat de saus een beetje flauw is en zelfs niet om te laten weten dat je rib-eye iets te ver is doorgegaard. Nu ben je aan het eten, en ga je niet in discussie met de bediening. Dit is alleen een moment voor dingen die echt niet kunnen wachten.

Kleine subjectieve onvolkomenheden

Als ervaren gast weet ik dat als ik tijdens de maaltijd met mijn aanmerkingen kom, er waarschijnlijk wordt ingegrepen en dat de sfeer wordt bevroren. Terecht, want dit is het moment om grote fouten te herstellen. Niet van kleine subjectieve onvolkomenheden, daar wil ik bovendien  mijn tafelgenote(n) nu niet mee lastigvallen. En dus zal ik nu eigenlijk altijd instemmend knikken op de vraag of alles naar wens is, of ‘prima’ zeggen. Hiermee zeg ik dus eigenlijk: ‘Voor nu is het goed, je hoeft niet in te grijpen.’

Ik zal het doorgeven aan de keuken

Na de maaltijd is er echter tijd voor reflectie en wil ik nog weleens eerlijk zijn. Ik hoop dan altijd maar dat mijn kritiek in goede aarde valt, en er meer gebeurt dan de loze opmerking: ‘ik zal het doorgeven in de keuken.’. Als ik iets wil opmerken ben ik echt niet op zoek naar gratis koffie, ik geef alleen antwoord op de vraag wat ik ervan vond. En veel horecamensen vinden dat ik die kans dan eigenlijk al voorbij heb laten gaan. Maar mijn tegenvraag is dan dus, waarom vraag je het dan twee keer?

Keuren van wijn

Als je na een paar minuten vraagt of alles naar wens is, is dat moment eigenlijk het best te vergelijken met het keuren van wijn.  Kurk of geen kurk. Is de wijn nog goed?  Dat is het enige wat je op dat moment kan zeggen.  Na de maaltijd kunnen we het als je wilt over smaak hebben. Net als met wijn. En als je na een fles wijn tot de conclusie kom dat je ‘m toch eigenlijk niet zo lekker vond, dan mag dat best. Uiteraard moet je ‘m wel betalen, maar dat is om met Johan Cruijff te spreken; logisch!

 

De blogs van Wouter zijn gebundeld in het boekje ‘Dit is mijn wijk niet…!’ en is bijvoorbeeld als Sinterklaascadeau verkrijgbaar via deze WEBSITE!

sint

Gelabeld met → 
Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top