De meest succesvolle horecazaken zijn professionele bedrijven die qua visie, aansturing en beleid niet veel verschillen van succesvolle bedrijven in andere sectoren. Dat is nog eens een verschil met de ‘amateurhoreca’ waar er vroeger overigens veel meer van was. Toch kom je ze nog wel eens tegen. En loop je daar meer kans op ‘belevings-afknappers?’ Ja, nou en of! Een vervolg op de serie van 6 belevings-afknappers van vorige week.

Zo herken je amateur-horeca!

  1. ‘Tongfilet Pangasius’ op de kaart

Restaurants die u voor het lapje proberen te houden door u voor een zeer lage prijs ‘Echte Tongfilet’ te verkopen, weliswaar met exotische toevoegingen. Ze plegen ongewild een aanslag op uw gezondheid met deze (wie weet het precies?) in een bad vol antibiotica gekweekte Aziatische vis waar u echt geen zin in hebt. Het is gewoon geen restaurant-waardig product. Net zoals u in een restaurant geen ‘macaroni zoals thuis’, Viennetta van Ola of een slavink van de supermarkt aantreft.

  1. Kant en klaar door brouwerij aangeleverde bierkaart waarvan de plastificering al drie maanden geleden begon los te laten en waarop de prijzen nog altijd onvermeld zijn gebleven…

‘Dat is handig, dat de brouwerij een kaartje voor mij maakt met alle bieren erop die we (moeten) verkopen! Hoef ik zelf niet eens meer mijn producten te selecteren en ook al geen kaart meer te maken. Wat? Hebben ze er geen prijzen bij gezet? Moet ik dat zelf doen?’ Nee hoor, we drinken wel ergens anders een glas bier, we gaan!

  1. Geen leidinggevende aanwezig

‘Ik neem gewoon wat jong personeel aan en ga zelf niet meer op de werkvloer meedraaien. Heb ik echt geen zin meer in. Een bedrijfsleider? Weet je wat dat kost?’ Een grotere schoffering van een gast bestaat er niet dan de verantwoordelijkheid van een fijne avond over te laten aan een paar goedwillende maar weinig kunnende medewerkers die maar wat doen. Ik kan me er telkens weer zo kwaad om maken, vooral omdat die lieve mensen er natuurlijk niks aan kunnen doen. Maar het is een vak dames en heren! Ik loop dus weg. Kan ik bij het verlaten van de zaak nog mooi een pluim rook opsnuiven van de medewerkers die bij de deur staan te pauzeren.

  1. Alles is vies

Weet je, het hoeft van de meeste mensen helemaal niet luxe, bijzonder of fancy. Het moet gewoon schoon en goed. Dus hou al je praatjes en grote verhalen maar voor je, en maak de boel goed schoon. IEDERE DAG. Friet op de grond van vorige week, verstopt eten in de plantenbak van een all you can eat formule, kauwgom onder de tafel, oud broodkruimels (soms al wat gekleurd) in het broodmandje… Brrr, wat vies.

  1. Geen, slechte of zelfde muziek

Totaalbeleving is ogen, neus, oren, smaak en sfeer. Jammer als zaken dan net doen of alleen de smaak van eten en drinken er toe doet in een restaurant. De juiste muziek bepaalt de sfeer, net als een brandende kaars, de stand van het licht, de temperatuur in de zaak, -zit er niemand op de tocht-, de plezierige geur of de zelfverzekerde rust onder de medewerkers. O ja, en dan natuurlijk nog lekker eten en drinken, maar dat kan ik in principe overal. Horecamensen zijn belevingsmanagers die eigenlijk niks anders doen dan het nalopen van de belevingsthermometer op alle onderdelen.

  1. Geen gevoel voor temperatuur

En dan denk je dat als alles om dranken en gerechten heen slecht geregeld is, het in ieder geval wel goed zal gaan met hapjes en sapjes. Vergeet het maar. Er gaat op het gebied van temperatuur zoveel mis, het zorgt voor belevings-afknappers van jewelste!

Wijn of bier niet koud genoeg, espresso niet gloeiend heet, cappuccino die dan wel weer bijna kookt, Gin Tonic met maar twee klontjes ijs, wijnkoeler die niet koelt, borden niet verwarmd, of bord met salade weer wel gloeiend heet, net uit de afwas. Bedrijven die geen gevoel hebben voor de juiste temperatuur, laat ze maar links liggen!

  1. Slechte wijnglazen

‘Wij kopen onze wijnglazen eigenlijk overal, meestal bij de Blokker. Ja, er gaan er zoveel stuk!’ Jaren geleden zat ik in een restaurant aan tafel met iemand die geen wijn wilde drinken uit een ‘campingbeker’, een duralexglas waar wij thuis koffie uit drinken. Ze stuurde het terug. ‘ Ik wil mijn wijn uit een wijnglas, niet uit een campingbeker. Dit hoef ik niet!’ Ik voel me altijd een beetje ongemakkelijk als mensen zo op hun strepen gaan staan, maar het is misschien wel beter voor het restaurant dan mijn reactie. Ik kom gewoon zonder iets te zeggen nooit meer terug!

Eerder verschenen in deze serie al 6 belevings-afknappers.

 

Gelabeld met → 
Deel →

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra