Veel gasten denken óf dat wij gek zijn, óf dat zij uniek zijn. Is allebei niet waar! Gasten lijken niet te beseffen dat wij iedere week honderden, zo niet duizenden mensen meemaken die in feite precies hetzelfde komen doen als zij. Wij ‘zien’ onze gasten! Van iedere duizend gasten zijn er iedere week ongeveer veertig die een glas kraanwater bestellen ‘voor medicijnen’. We weten dat er iedere week ongeveer veertien van hen geen medicijnen innemen maar gewoon een glas kraanwater willen en geen geld willen uitgeven aan spa blauw. Wij pikken die veertien mensen er moeiteloos uit maar doen er niks mee.

Nou zeg, heb jij al betaald?

Wij zien iedere week ongeveer dertig gasten huilen in ons restaurant en we maken wekelijks wel zeven best wel heftige (echtelijke) ruzies mee. We horen alles en gaan er discreet mee om. Wij kunnen als geen ander een ‘niets aan de hand gezicht’ opzetten wanneer een betraand gezicht ons vertelt dat ‘alles naar wens’ is. We zien dagelijks mensen ‘stiekem’ hapjes en slokjes nemen van hun tafelgenoot, zelfs berichtjes op zijn of haar telefoon lezen als de ander even naar de wc is. We herkennen op een afstand het gedraai van mensen die moeilijk doen over de rekening en hun tafelgenoot ervoor laten opdraaien. Ze zeggen dan meestal heel schijnheilig: ‘O, heb jij nu al betaald? Nou, wat ben je altijd snel, volgende keer betaal ik hoor!’ Wij zien het en zeggen niks.

Ik heb een hele gekke vraag…

Onze gast denkt bijna altijd dat hij of zij de enige is met een bepaalde wens. Vaak begint zo’n verzoek dan ook heel omslachtig: ‘Ja sorry hoor, een hele gekke vraag…’ Wij weten dan negen van de tien keer al precies wat er volgt. ‘Die vis hè, daar staat bij dat deze in z’n geheel wordt geserveerd…’ Dus we knikken al, ja inderdaad met kop en staart…’Wordt die dan ook met z’n kop er nog op geserveerd?’ Dan zeggen we dus altijd maar ‘Ehhm, ja inderdaad!’ Haar volgende vraag: ‘Misschien een heel gekke vraag hoor, maar wilt u dan aan de kok vragen of hij de kop eraf wil halen?’ zagen we ook al van mijlenver aankomen maar we bieden spontaan aan: ‘Zullen we ‘m anders voor u fileren?’

U kunt loeren, wij observeren u!

Er zijn nog altijd gasten die denken dat de grapjes die ze maken nooit eerder zijn gemaakt en er zijn nog altijd gasten die denken dat wij niet in de gaten hebben waar zij naar kijken in onze strakke shirts. Er denken nog altijd gasten dat ze ons te slim af kunnen zijn met hun ‘Ik ken de eigenaar!’ Wij reageren altijd verrast, lachen beleefd en gaan verder met ons werk. We negeren de loerende blikken omdat wij wel weten wie er in werkelijkheid wordt geobserveerd. Dát is onze gast zelf!

Armbandjes mét betekenis

Doordat wij zoveel gasten zien die zich onbespied wanen, weten we veel meer over onze soortgenoten dan normale mensen. Veel gasten geloven echt dat zij uniek zijn in hun soort, wij weten beter: van iedere unieke persoonlijkheid hebben wij al minstens honderd kopieën gezien. Inclusief unieke bril, armbandjes mét betekenis, idiote schoenen, gek haar, bonte sjaaltjes. Hoe unieker ze zichzelf vinden, zo burgerlijk zijn ze in werkelijkheid. Wij laten dat niet merken, wij laten hen zich heel bijzonder voelen.  

Mensen lijken in hun doen en laten heel veel op elkaar en daarom hebben wij het ook altijd over ‘De gast.’ Wij weten zo ongeveer wel wat ‘de gast’ wil en niet wil als hij ruzie heeft, huilt, smoest, stiekem doet, grapjes maakt, de excentriekeling uithangt, loert of een hele bijzondere vraag heeft.

Bestel nu op Horecabo Wouters nieuwe boek: Horeca Blogs & Quotes vol.3 dan ontvang je ‘m als eerste rond 20 juni! De vroege bestellers ontvangen een korting van 5 euro!

Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra