In de zoektocht naar de laatst overgebleven horecatijgers die op dit moment nietsvermoedend thuis zitten en na het lezen van een advertentie denken: ‘Hé, dat ben ik! Vijftien jaar ervaring, flexibel, altijd zin in een feestje, gedisciplineerd, ik weet nog wat werken is en ik ben morgen beschikbaar! Leuk!’ komen steeds meer ondernemers erachter dat de vermaarde horecatijger die beschikbaar is voor werk, is uitgestorven.

Horecatijgers hebben al een baan

Laten we eerlijk zijn, de vacatures die zich richten op ervaren krachten, richten zich in de praktijk vooral op mensen die op dit moment al een baan in de horeca hebben. Bij je collega-ondernemer dus. De kans dat ze daar geweldig functioneren en bedrijf en zichzelf blij en beter maken is natuurlijk niet zo groot. Waarom zou die medewerker anders bij jou op gesprek zijn? Áls die medewerker al bij jou op gesprek is. En even bellen met zijn of haar huidige werkgever hoe hij of zij functioneert, gebeurt bijna nooit. Dit zijn dus vooral gouden tijden voor medewerkers die toe zijn aan een zestiende, zeventiende of achttiende kans. En natuurlijk zou het kunnen dat het deze keer wél lukt maar ik zou er niet blind op varen. Van de regen in de drup.

Het past veel beter in deze tijd dat je uit een ander vaatje gaat tappen en niet op zoek gaat naar de tijger, maar naar een welp. De lockdown heeft een versnelde uitstroom van medewerkers veroorzaakt en dat draai je niet meer terug. Ieder bedrijf heeft een lijstje met tien namen en telefoonnummers van oud-medewerkers die ooit bij het weggaan hebben gezegd: ‘Als je ooit echt omhoog zit, mag je me altijd bellen!’ Maar we weten ook allemaal dat het toen heel lief bedoeld was, maar dat er in de praktijk nooit iets van terecht komt. Die medewerkers zijn niet voor niets gestopt; ze kunnen nooit!

Tijd voor welpen in plaats van tijgers

Dit zijn tijden om opnieuw te beginnen. Om je te richten op welpen en niet op tijgers. Om samen te gaan bouwen aan een toekomst die voor een deel opnieuw zal moeten worden opgebouwd, hoe rottig dat ook is. Samen groeien met als doel weer zo goed te worden als een paar jaar geleden. Samen leren, samen opleiden, samen iedere week een beetje beter. Niemand kan uit stilstand topniveau bereiken, opbouwen is juist goed. Laat je niet van de wijs brengen, kijk niet te veel naar anderen maar trek je eigen plan. Maak het werk makkelijker, zorg dat het voor iedereen behapbaar blijft en maak vooral heel veel plezier. Daarom was je ooit dit vak ingerold hoop ik;)

En dan zijn er ook altijd nog ondernemers die er helemaal niks van begrijpen. Die niet met welpen kunnen omgaan en een schande voor de branche zijn. Tweedejaars leerlingen die worden weggelokt en een baan als Chef krijgen aangeboden. Onder het motto ‘beter een halve kok dan geen kok’ krijgen deze welpen een enveloppe en een hoge muts en wordt hun carrière in de bloei geknakt, worden mensen die nog niet toe zijn aan die stap in het diepe gesmeten en verslonden door operatie en louche ondernemer die ze na het seizoen weer uitspugen en als trap na concluderen dat het toch niet zo’n goede match was. Deze mensen, die niet lang geleden vol overtuiging kozen voor het vak, verlaten dan gedesillusioneerd de keuken en de branche. Over duurzaamheid gesproken.

Bestel mijn boek ‘Help! ik heb een bijbaan in de horeca…’ nu op Horecabo.nl. Boek een eilandsessie op Ameland om samen met mij aan een plan te werken! Volg me op instagram voor horeca-updates, schrijf je in voor mijn nieuwsbrief.

Deel →
Twitter @wouterverkerk
  • Goed een jaar geleden zaten @wouterverkerk en ik ‘Horeca na corona’ te schrijven. Voor Horeca Info blikken we terug…

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top