Ik ontving gisteravond een brief die me raakte. Een Leidse café ondernemer die precies de juiste woorden koos. Die het niet heeft over steun, geld, onrecht of belachelijke maatregelen maar gewoon over gevoel. Gevoel van echte mensen, van echte horecamensen met een café. Een brief aan gast en overheid vol begrip en bescheidenheid. Ik heb gevraagd of ik de brief mocht delen en dat mocht.

De laatste ronde?

“Hoe gaat het straks na 1 juni as in het échte café? U weet wel dat kroegje op de hoek, dat klassieke bruine café en die studentenkroeg.
Vaak klein in oppervlakte, wat in de “normale wereld” juist ook de kracht was van zo’n zaakje, de intimiteit.
Wij, de café-eigenaren, maken ons zorgen, wij willen heel graag weer aan de slag en de deur openen. Hebben alles al meerdere keren doorberekend, zowel de m2 qua 1,5m samenleving als ook wat het betekent voor de inhoud van onze kassalade aan het einde van de dag.

Eigenlijk zijn die berekeningen geeneens onze grootste zorg, als we rijk hadden willen worden hadden we nooit een kroeg gekocht.

Zorgen om onze gasten

De grootste zorg is die voor en over onze gasten. Dat waar een café van leeft en gasten van opbloeien, het samenzijn, gevoel van geborgenheid, nieuwe vrienden maken, samen drinken, lachen, discussiëren, mopperen en huilen, kan dit straks nog wel?

We kunnen én mogen een restaurant, eetcafé, lunchzaak of brasserie niet vergelijken met dat authentieke kneipje en ook niet met een rasechte studentenkroeg.

Bij een restaurantbezoek weet je van tevoren met wie je de tafel en de dis deelt. Het verloop van een café bezoek heb je nooit in de hand. Misschien spreek je alleen de barkeeper of eindig je toch met acht man rond één tafeltje, en ach joh, dat “eventjes” kan ook best tot sluit! Dat is de charme van het café zowel voor de gasten als voor de kastelein.

De ziel

Dicht bij jezelf blijven is vaak het motto van dit soort zaken, daarmee behoud je de ziel. En juist het behouden van die ziel gaat straks voor sommigen van ons een hele grote dan wel onmogelijke uitdaging worden. Die kunnen wij niet altijd alleen aan, daar hebben wij onze gasten en ook de lokale overheid bij nodig.

Het gaat straks om vertrouwen en om gedrag. Handhaven is ons, zeker de laatste jaren gezien de regelgeving, niet vreemd als café-eigenaren.

Maar velen van ons zijn bang dat ze straks écht als politieagent door hun zaak moeten lopen en dat druist in waar de horeca voor staat: Gastvrijheid

Vrijheid, die in het begin beperkt zal zijn, daar hebben wij begrip voor, echter geef ons ook de vrijheid om te laten zien waar wij juist als “horecadieren” goed in zijn: “Een veilige haven creëren voor onze gasten”

In een goed café is niets toevallig!

Als u als gast een café binnenstapt en het gevoel heeft dat het klopt, dan is dat niet komen aanwaaien. Daar heeft de eigenaar vooraf heel goed over nagedacht.

Naast gastvrijheid is voor de feiten uitlopen een heel belangrijk speerpunt in de horeca. Als je dat niet kunt “ga je nat” zoals dat in ons vakjargon heet.

En stilzitten kunnen we al helemaal niet, dat zit niet in onze genen. U heeft het zelf kunnen zien, toen wij  op 15 maart jl onze deuren moesten sluiten, zijn de meesten van ons de volgende dag weer aan het werk gegaan, soppen, boenen, verven, klussen, administratie etc etc. We zijn geen één dag in de afgelopen weken niet met onze zaak bezig geweest.

Wij kijken dan ook gespannen uit naar dinsdag 19 mei 2020, we hopen dat er dan ook gesproken gaat worden over je verantwoordelijkheid nemen, niet alleen als ondernemers maar zeker ook als gasten.

Willen wij verantwoord open gaan op 1 juni as dan hebben wij u, onze gasten, daar bij nodig. Uw gedrag is net zo belangrijk als dat protocol welke wij als eigenaren hebben opgesteld.

Het zal anders zijn!

Wij hopen dat u accepteert dat wellicht in het begin, een bezoek aan ons anders zal zijn dan vóór Corona. Het is even niet anders, maar als we het samen doen hopen wij dat de ziel van al dit soort unieke zaakjes niet verloren zal gaan!

Vol, zoals vroeger, zullen we de komende maanden niet zijn, maar dat hoeft ook niet altijd. Maar we hopen wel op net wat meer speelruimte en duidelijkheid binnen de 1,5m regels.

Daarom willen wij hierbij ook een beroep doen op de regionale veiligheidsregio’s om samen tot een verantwoorde en werkbare oplossing te komen.

Vaak worden wij weggezet als die “asociale- horecaondernemer” maar weet u wij zijn veel socialer dan u denkt. Heb vertrouwen in ons, zodat wij samen met onze gasten kunnen laten zien dat het wel kan!

Opdat het voor ons en onze gasten géén “laatste ronde” gaat worden maar dat we kunnen zeggen; “We nemen er nog één!”.

Tineke Collée

Café l’Espérance

Voortgekomen, uit het onderlinge contact en steun van de volgende cafe’s uit Leiden:
De Kroeg
Lazarus
De Hut van Ome Henne
De Twee Spieghels
De Uyl van Hoogland
Lemmy’s
Respons
Estaminet Schommelen
In de oude Marenpoort
Meneer Jansen


Ondersteund door:

Dranklokaal de WW
Café ’t Centrum van Melzen
The Flow
Café De Storm
Café Van Hout
Cafe ’t Brandewijntje
Vi-Kings Bar
Café Rembrandt

Ons Cafeestje
Café Roebels
Café Oma Rietje
Café Santé
Café Barrera
Van Goyen Jeneverhuis
Café Papillon
Café ’t Lisser Veerhuis

Foto: Café de Dokter, Amsterdam

Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top