Femke heeft een carrière, veel vriendinnen, tennist én hockeyt, is getrouwd met Michiel en heeft ook nog twee kinderen. Een meisje (Fleur) en een jongen (Lodewijk). Ze zijn een tweeling van zes jaar oud.

Michiel doet ‘iets in de sales’ en stapt iedere dag met te veel gel in zijn haar, zijn hippe kleren, compleet met gekke bebloemde schoenen en bijpassende riem, in zijn leaseauto om achterin de file aan te sluiten.

‘Mag ik een doppio?’

Een druk bestaan maar in het weekend komen Michiel en Femke helemaal bij en bezoeken ze samen met de kinderen graag de plaatselijke horeca. Michiel en Femke genieten echt van die momenten en de kinderen die vermaken zich dan wel. ‘Lekker! Een latte voor mij vrouw en ik graag een doppio. Voor de kids lekker wat limo, maak maar wat lekkers.. Hahahhaha!’ Zo bralt Michiel dan zijn eerste bestelling door.

Fleurtje speelt graag een soort Memory met alle visitekaartjes en foldertjes die ze vindt bij de ingang, het lijkt dan na een paar minuten wel een herfstbos; alle blaadjes op de grond! Lodewijk pakt het terras aan. Hij zit, uiteraard precies in de route van de bediening, de stenen uit de grond te peuteren, laatst wel drie vierkante meter. Bij de derde waarschuwing van de bediening gaan de kinderen vaak wat anders doen. Rennen door het restaurant bijvoorbeeld, gewoon gillen of heel veel vragen stellen aan de mensen die aan het werk zijn.

Arrogantie en telefoons

Michiel ziet zichzelf als de leukste gast die je kunt hebben, hij is te arrogant om door te hebben dat mensen die in de horeca werken hem tot het ergste type gast rekenen. Met zijn kleertjes, zijn haartjes en zijn ‘Een doppio graag!’ De Chef zei het laatst wel mooi: ‘Ik vind het soms zo knap dat jullie in de bediening je kunnen beheersen. Ik had die kakkers allang mijn tent uitgegooid!’

Femke en Michiel hebben misschien wel echt niet in de gaten wat Fleur en Lodewijk allemaal aanrichten. Dat maakt het zo erg! Zij hebben steeds hun telefoons in hun hand en zijn dan minutenlang van de wereld. Ze pretenderen nette kinderen te hebben maar hebben ondertussen niet door dat die kinderen tot de meest gevreesde horecaterroristen van Nederland behoren. In plaats van dáár iets van te zeggen hoor je Femke alleen maar: ‘Lodewijk, als je in een restaurant eet, leg je een servet op je schoot. Dat is hoe het hoort!’

 

Wouter werkt aan een serie gastentypes. In deze serie verschenen eerder Sonja, Wim en Magda.

Wouter Verkerk schreef afgelopen zomer: ‘Help! Ik heb een (bij)baan in de horeca!’ en ‘Helemaal goed!’ Je kunt ze bestellen via deze link, ook in voordelige combipakketten!

 

 

Gelabeld met → 
Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra