Een deal die voor jou te mooi is om waar te zijn maar waarvan bij de ander de tranen in de ogen schieten, moet je dat doen? Het is een gewetensvraag. Als het je alleen om geld en resultaat op de zeer korte termijn gaat: Misschien wel. Als je de lange termijn in de gaten houdt en het geluk van de ander je ook iets waard is, dan kan je het misschien beter niet doen. Gastvrijheid draait immers vaak juist om die ander.

Booking, AIRBNB

Horecaondernemers weten hoe het voelt om de dupe te zijn van de macht van de ander. Praat met een hotelier en hij zal zeggen dat machtige boeking-sites hoge provisies afdwingen. ‘Wat moet ik dan, ik sta met mijn rug tegen de muur! Maar altijd nog beter Booking.com dan AIRBNB…’

Restaurateurs vertellen je over reserveringssites die steeds meer van de winst afsnoepen en ook de supermarkten met hun zegeltjesacties moeten het ontgelden. ‘De hele straat doet mee, als ik mensen wil binnenkrijgen kan ik niet achterblijven maar ik verdien niks!’ En wat te denken van cafés die zich de speelbal voelen van de brouwerijen: ‘Alweer een verhoging van de bierprijs, maar wat kan ik beginnen?’

Geen dialoog

Juist van de vertegenwoordigers van deze ondernemers zou je verwachten dat zij wél in gesprek zouden gaan met de ander. Dat zij wél respect en begrip zouden hebben voor een gesprekspartner en de dialoog zouden aangaan…

Maar ‘met FNV Horeca vàlt niet te praten’ verklaarde KHN bij de breuk aan de onderhandelingstafel een tikkeltje arrogant. Maar werd daar dan wel onderhandeld? Als je het uiteindelijke akkoord dat KHN bereikte met CNV bekijkt, lijkt het er niet op dat er veel ruimte was voor een ander geluid dan dat van KHN… Je kan natuurlijk zeggen: Goed gedaan KHN! Slim gedaan en knap geregeld voor je leden!

Maar als je dus vindt dat de partij met de meeste macht heel dominant haar wil mag opleggen, dan moet je ook maar nooit meer klagen over de ‘oneerlijke’ ‘rug tegen de muur’ ‘speelbal’ ‘geen overleg mogelijk’ praktijken van al die anderen die ondernemers het leven zuur maken. Toch?

Personeelstekort en vet op de botten

Het is overigens de vraag of horecaondernemers met deze cao echt zijn geholpen. Imagoverslechtering en Personeel(tekort) zijn dé thema’s in de horeca. Een gebrek aan waardering, beloning en opleiding hebben daar sterk aan bijgedragen. Horeca is een van de slechtst betaalde beroepsgroepen in dit land en dat is na 1 juli 2018, als er een heel procent loonsverhoging bijkomt, nog steeds zo.

Een KHN vertegenwoordiger stelde dat veel ondernemers helemaal niet klaar zijn voor verdere loonsverhoging. ‘Zo goed gaat het nog niet overal, er is lang nog niet overal spek op de botten…’ Ik dacht: Maar als het in 2017 nog niet goed ging, wanneer dan wel? Waarschijnlijk pas als dagelijks horecabezoek bij wet verplicht wordt.

Normaal doen is geen gunst

Fatsoenlijke arbeidsvoorwaarden zijn geen gunst die je alleen krijgt als het uitkomt en waar je dan nederig en dankbaar voor moet zijn maar een basis waaraan iedere ondernemer zou moeten voldoen. Kan hij dat niet, dan is er geen bestaansrecht. In ieder geval niet voor werknemers.

Deze cao is een verbetering ten opzichte van geen cao. Daar is alles mee gezegd. Het zal de horeca niet helpen uit het dal te klimmen. Het is geen aanzet tot verandering, visie op de toekomst ontbreekt.

KHN, FNV Horeca en CNV vakmensen moeten geen ruzie maken, niet de baas over elkaar spelen -wij houden regie!-, niet elkaar uitsluiten, niet elkaars mening opdringen maar samen zorgen dat er weer normale arbeidsverhoudingen ontstaan in de branche. Het goede voorbeeld geven en normaal doen. Met elkaar natuurlijk want er is geen tijd te verliezen!

Samen de horeca vertellen:

Samen moeten ze de horeca vertellen:

  • Dat medewerkers vandaag de dag het kapitaal zijn van het horecabedrijf;
  • Dat gasten niet meer komen voor bier en koffie maar voor de mensen die er werken;
  • Dat die medewerkers veel meer verkopen, gastvrijer zijn en harder werken wanneer ze het naar hun zin hebben;
  • Dat medewerkers stress, verdriet en zorgen krijgen van het gevoel niets meer dan een kostenpost op pootjes te zijn;
  • Dat het alleen maar tegen de ondernemer werkt als hij de personeelsknop nog verder dicht draait;
  • Dat personeelspercentages niet heilig zijn;
  • Dat je medewerkers niet voor al je ondernemersrisico’s kan laten opdraaien;
  • Dat medewerkers net als ondernemers gewoon mensen zijn die iedere maand de rekeningen moeten betalen;
  • Dat medewerkers de dupe niet mogen worden van je falende ondernemerschap;
  • Dat je een maatschappelijke verantwoordelijkheid hebt als ondernemer;
  • Dat gastvrijheid gaat over kernwaarden die ook voor een ondernemer gelden in zijn omgang met zijn medewerkers;
  • Dat gasten niet blind zijn en ergens vooral wegblijven als een ondernemer niet deugt;

 

Wouter schreef in september 2017 samen met FNV Horeca een positief boek onder de titel: Horeca Verdient Beter. Het boek bevat quotes, blogs en interviews met voorbeeldwerkgevers als The Seafoodbar in Amsterdam en het Hooihuis in Roosendaal.

Het boek is voor het symbolische bedrag van €1,00 (plus verzendkosten) te bestellen via deze link. In combinatie met andere producten betaal je geen verzendkosten!

 

Gelabeld met → 
Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra