Dat er een moment zou komen waarop het roken op terrassen in de horeca ter discussie zou komen te staan beschreef ik bijna vijf jaar geleden in deze column. De voorspelling is redelijk goed uit gekomen. Clean Air Nederland publiceerde cijfers waaruit blijkt dat steeds meer terrassen kiezen voor (gedeeltelijk) rookvrije terrassen.

Verboden in de horeca, dat werkt altijd goed in de media. Het zijn nieuwsberichten die massaal worden opgepikt en dikwijls als opening van de krant worden gebruikt. Het is, zo lijkt het, de betutteling ten top. ‘Mag je in dit land dan helemaal niets meer?!’ De suggestie dat de overheid na de kroegen nu de terrassen op de korrel heeft hangt continu boven de markt. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Natuurlijke invoering

Een ondernemer vertelde me laatst eerlijk: ‘Bij mij is het gewoon heel natuurlijk gegaan. De eerste rijen van ons terras, die het dichtst bij de zaak zeg maar, daar zetten we geen asbakken meer op de tafels. Rokers gaan vaak toch op zoek naar een asbak die kennelijk voor hen als uitnodiging geldt en als die er niet is, dan gaan ze ergens zitten waar er wel één staat. Sinds er binnen niet meer gerookt mag worden valt het me op hoeveel mensen dat eigenlijk heel prettig vinden; ons rookvrije gedeelte wordt door veel gasten heel bewust opgezocht.’

Deze ondernemer ziet zijn rookvrije zone dus meer als een commerciële kans dan als ‘betutteling’. Hij wil zoveel mogelijk mensen een omgeving bieden die zij zelf het prettigst vinden. ‘Dit jaar is het rookvrije gedeelte voor het eerst groter dan het gedeelte waar nog wel asbakken staan, er is gewoon steeds meer vraag naar. Een gezin met kleine kinderen wil ik een rookvrije omgeving op het terras kunnen aanbieden.’

Wie kiest wordt gekozen

Jeroen Veldkamp leerde me ooit: ‘Ondernemers die kiezen, die worden gekozen.’ Soms kost het gasten maar bijna altijd levert het gasten op. In Frankrijk zag ik deze zomer bij een terras in de buurt van het strand een bordje staan: ‘Vanaf dit punt is het verplicht een shirt te dragen.’ Achter me stonden een paar gebruinde bijna blote landgenoten en die spraken er schande van. ‘Daar gaan we dus mooi niet zitten!’ schreeuwde één van hen. En ik dacht: ‘Dat is waarschijnlijk ook precies de bedoeling van deze ondernemer…’ En zo is het met iedere regel die een ondernemer invoert: Je kan er niet iedereen tevreden mee stellen en dat hoeft ook helemaal niet!

‘Ik heb geen kwartje minder omzet sinds roken hier niet meer mag.’

Tot slot Evert, pannenkoekondernemer in de buurt van de Veluwe. ‘Ik heb gewoon een ontzettende hekel aan roken, ik vind het stinken. Ik ga gewoon niet op mijn eigen terras in die damp lopen en die vieze asbakken schoonmaken. Nee hoor, ik ben blij dat ik er vanaf ben en ik heb niet het idee dat ik er een kwartje minder omzet door heb gemaakt!’

Blogs over roken

Wouter Schreef eerder deze blog over een rookhok op een luchthaven. En deze column over rokers die werken in de horeca.

De columns en blogs van Wouter zijn gebundeld in divers boekjes die je in voordeelbundels kunt bestellen op www.horecabo.nl

Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra