Toen Simone in februari begon met werken als manager in dit horecabedrijf had ze niet kunnen vermoeden hoe dit jaar zou gaan verlopen. In maart had ze eigenlijk verwacht dat ze wel op straat zou komen te staan, de horeca werd immers gesloten en zij was als laatste bij het team gekomen. Bas, de eigenaar van het restaurant, wilde er echter niks van weten: ‘We maken dit samen mee, je hoort bij ons dus je blijft gewoon!’

Paasbrunch drive thru

De maanden die volgden waren onwerkelijk. Eerst gebeurde er bijna niets, iedereen was een beetje verlamd en aan het zoeken. Met Pasen maakte Simone met haar collega’s ineens ruim 600 paasbrunches die werden opgehaald, bezorgd, en zelfs ge-drive-thu-d! En toen ging het los. De zon ging schijnen en ook al mocht de horeca nog niet open, het geloof dat er dingen waren die wél konden groeiden in het team. 

Er kwam een afhaalpunt voor lekkere lunches, wandelaars werden gefaciliteerd met koffie to-go en het terras werd alvast corona-proof gemaakt. Er ontstond een nieuwe werkelijkheid. Bas zorgde voor de spirit en maakte alle managers verantwoordelijk voor een ander onderdeel in het bedrijf. Simone ging aan de slag met personeel en introduceerde een programma dat draaide om gezondheid en fitheid. Minder drinken, stoppen met roken, 10.000 stappen per dag en positief denken. Ze kreeg veel mensen mee en ook Bas drukte zijn laatste sigaret uit. 

Bevrijdingsdag 1 juni

De heropening in juni was een feestdag. Er waren nieuwe regels, Simone werd ‘coronapolitie’ en ze nam haar taak serieus. Gasten waardeerden haar strenge maar rechtvaardige optredens en dankzij de gemeente ontstond er een groots terras. Ook het plantsoen aan de overkant werd benut en het werd steeds drukker. In de zomer zelfs zo druk dat het ging lijken op het oude normaal. In juli werd zelfs de beste dag ooit gedraaid!

In de media gingen stemmen op om die resterende maatregelen af te schaffen. We hadden het virus verslagen, alles kon toch weer? Bij Simone werd het steeds lastiger om haar politietaken te blijven uitvoeren, maar ze hield stand. Toen de besmettingen weer opliepen was de blij dat ze nooit was verslapt, nu werkte het in haar voordeel.

We houden het niet droog

In September was Bas er al niet meer op gerust geweest: ‘Ik denk dat we het niet droog houden, er komt weer een sluiting aan…’ Bas ging aan de slag met een plan. Zetten een stip op de horizon in april 2021. Voor de periode tot die datum formuleerde hij doelen: Verbouwen, opleiden, omzetmomenten kiezen en zichtbaar blijven. Zijn managers kregen allemaal weer een taak, Simone werd verantwoordelijk voor Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw, piekmomenten in aandacht en omzet. Ze begon begin oktober. 

De sluiting half oktober kwam dit keer dus niet als een verrassing voor het team, van verlamdheid als in maart was dan ook geen sprake. Iedereen wist wat hem of haar te doen stond en Simone ging online met haar ideeen en menu’s voor thuis. Er was bijna geen teleurstelling en negativiteit te bespeuren in het team, Bas was dat als het ware voor geweest. Er was focus en men ging aan de slag. Gewoon alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Maar dat was het natuurlijk niet.

De zak van sinterklaas

Nu is het bijna kerst en het grootste deel van het werk voor Simone zit erop. Sinterklaas was een groot succes, ‘de zak van Sinterklaas’ met kleine cadeautje, snoep en Spaanse Tapas was 400 keer bezorgd door het team parttimers. Met kerst was de maximale capaciteit van 500 menu’s per dag vorige week al volgeboekt en de jongens in de keuken zijn druk met de voorbereidingen. Simone legt nu de laatste hand aan de Champagne special met luxe hapjes voor oudejaar; met een knaller het jaar uit. Maar eerst is ze een paar dagen vrij. Dat is ze nog nooit geweest met kerst.

‘Geniet van je kerst thuis Simone, ik ben ontzettend blij met je en we gaan van 2021 een topjaar maken!’ Bas drukte haar een fles bubbels in haar handen. Onderweg naar huis bedacht ze zich hoe ze het heeft getroffen met Bas als nieuwe werkgever, dat had anders kunnen gaan. Ondertussen prijst Bas zich gelukkig met toppers als Simone om zich heen. ‘Zonder dit team had ik het nooit gered!’

Bas en Simone verdienen onze steun!

De Horeca is het symbool van vrijheid en verwennerij. Wanneer er iets te vieren is, weet Nederland de horeca massaal te vinden. Zelfs als ze gesloten zijn. In het meest bizarre jaar ooit is dat voor veel ondernemers met hun teams een enigszins geruststellende gedachte. Wanneer het weer mag, zal Nederland ‘de bevrijding’ en de vrijheid vieren alsof we wereldkampioen voetbal zijn geworden. Ondernemers als Bas met hun medewerkers als Simone maken dat mogelijk. Daarom verdienen zij met al hun duizenden collega’s onze steun. Zij hebben dit jaar laten zien hoeveel veerkracht, geduld, aanpassingsvermogen en incasseringsvermogen zij hebben. En ze staan nog, iedere dag weer. Laten we vooral in januari en februari, traditioneel de moeilijkste maanden voor de horeca, allemaal minimaal 10 keer gebruik maken van hun diensten. Dat zou ze enorm helpen! 

Ik wens iedereen een bijzondere kerst toe, veel mensen zijn echt voor de eerste keer thuis, ik hoop dat het lukt daar ook van te genieten!

Volg me op instagram!

De propvolle eindejaarpakketten voor horecamensen voor €10,00 incl. Btw en verzending zijn er nog tot de eerste week van januari, op www.horecabo.nl

Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top