Deze week zijn er twee prachtig mooie dagen met zon en hoge temperaturen voorspeld en je zal zien, de roep om de heropening van de terrassen zal weer luid klinken. Aan de andere kant zullen de dames en heren politici laten weten dat het onverantwoord is, dat de Britse variant dominant is en dat geduld een schone zaak is. Dat geduld wordt overigens maximaal op de proef gesteld omdat we ondertussen lezen dat het maar niet lukt om lekker door te prikken, dat er honderdduizenden (een miljoen inmiddels?) vaccins liggen te wachten in de opslag en mensen die zich wel mogen laten prikken zien dat maar 20% van de prikhokjes wordt gebruikt. Het valt niet mee om supporter te zijn van een team dat achter staat, zoveel is duidelijk. Steeds minder mensen vinden ‘Maar ze doen zo hun best!’ een valide argument.

hou de terrassen nog maar even dicht!

En toen belde mijn Rotterdamse vriend me van de week. ‘Wouter, iedereen wil die terrassen open maar dat moeten we toch niet doen? Hoe zie je dat dan voor je? Dat ik mensen ga aankleden, dat ik mijn terras helemaal ga overkappen en verwarmen? Denk je dat ze dat goed zullen vinden? Ik denk dat ze het nu hebben over een paar tafeltjes en stoeltjes buiten met lekker weer, meer niet. Dan moet ik mijn inkopen gaan doen, alles opstarten en als het dan na een paar mooie dagen kouder wordt en gaat regenen dan moet ik alles weer dichtgooien? Alle verse spullen wegsmijten, mensen weer naar huis? Dan heb ik een beetje omzet, gaat ten koste van mijn NOW en TVL en alles bij elkaar zijn mijn kosten veel hoger dan wat ik kan verdienen? Waarom hoor ik daar niemand over?’

Hij was nog niet klaar: ‘Het klinkt natuurlijk leuk, lekker buiten op het terras maar we worden daarmee natuurlijk gewoon misbruikt. Dan zijn we een soort kinderdagverblijf voor gasten die niet naar het park mogen, dan worden wij ermee opgezadeld maar als de zon achter de wolken verdwijnt dan zitten we met de gebakken peren. Ik heb besloten dat ik er niet aan meedoe. Ik blijf dicht totdat ik een beetje normaal open kan, en open kan blijven. Als ik binnen gasten mag ontvangen, al zijn het er maar dertig, buiten mijn ding kan doen zoals we het gewend zijn, een fatsoenlijke kaart kan draaien, gewoon mezelf kan zijn.’

Gratis koffie

Ik vroeg hem of hij niet bang was zijn gasten dan te verliezen, als die voorlopig niet bij hem zouden kunnen komen. ‘Ze zijn op die mooie dagen allemaal welkom voor een kop koffie hoor, zo is het niet, ze hoeven ‘m alleen niet te betalen! Als ik niet kan doen waar ik goed in ben, dan ga ik niet voor een paar weken een gemankeerd concept bedenken, daar jaag ik mijn gasten alleen maar mee weg!’

Het is altijd een feest om een ondernemer te spreken met een eigen kijk op de dingen. Zelf varen en niet te veel kijken naar anderen. Sico de Moel is ook zo’n ondernemer. Hij hield in de afgelopen jaren een dagboek bij over alles wat hij meemaakte in zijn ambachtelijke restaurant. Dat boek geef ik met mijn mini-uitgeverij uit en kan je bestellen op Horecabo. We gaan eind deze week hopelijk verzenden dus als je ‘m als eerste wilt ontvangen, bestel hier!

Volg me en schrijf je in op de nieuwsbrief

Volg me op Instagram: www.instagram.com/wouterverkerk

koop boeken en materialen op horecabo: www.horecabo.nl

Schrijf je in voor mijn Email-Updates: Inschrijven updates Wouter

Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top