‘Kijk, hier kan het wél tegen gewone prijzen!’ De Nederlandse vakantiegangers die achter me zaten op het Franse terras stelden tevreden vast dat je hier tenminste nog ‘voor weinig’ op een terrasje kon zitten. Ze hadden net de rekening gekregen van de norse eigenaresse van het dorpscafé. Na het contant (want de pin was permanent stuk) betalen bespraken ze hun ergernis over de prijzen van de Nederlandse horeca die ‘over de rug van de klant de corona moet goedmaken’.

Verkleurde parasol

Ik vond het interessant om te horen, spitste mijn oren en ging er nog maar eens goed voor zitten, al moest ik dat behoedzaam doen vanwege mijn rode plastic stoeltje, dat niet meer zo stevig was. De felle zon brandde al vroeg op dit pleintje, al deed de verkleurde Coca Cola parasol die door een gat in de oude witte tafel stak, haar werk. Mijn ogen dwaalden af naar het bord aan het plein waarop de ‘plat du jour’ was gekalkt. €7,90 voor een stukje vlees, een salade en friet. Hoe is het mogelijk!

De prijzen in de Nederlandse horeca zijn een punt van discussie. Deze week belden drie verschillende journalisten mij met de vraag om toelichting en duiding van wat er speelt. Is het niet een beetje raar dat iemand €3,75 moet betalen voor een glas bier? Kan je het wel maken om €3,00 te vragen voor een kopje koffie? Samen even ergens lunchen voor meer dan €50,00… Dat is toch niet normaal?

Meer betalen aan medewerkers!

Tegelijkertijd vinden de meeste mensen dat ‘de horeca’ haar medewerkers veel beter zou moeten betalen, veel betere arbeidsomstandigheden zou moeten faciliteren en dat horeca weer ‘echt een vak’ moet worden. Ook denk ik dat Nederlandse horecabedrijven nooit zouden wegkomen met plastic Ola-stoeltjes, verkleurde parasols en oude afbladderende tafeltjes. Sterker nog, afgelopen week hoorde ik een gast klagen in een Nederlands horecabedrijf. Zij vond dat de gekleurde bloemen in de verzorgde plantenbakken op het terras niet goed bij elkaar pasten… Je kan je maar ergens druk over maken.

Veel Nederlanders willen een verzorgd bloemrijk en aangekleed terras, mooie banken en stoelen mét (verwarmde) kussens. Ze willen stevige en mooie parasols en overkapping, linnen op tafel, fijne servetten, mooie borden en glazen, fijne muziek, verzorgde, vakkundige, snelle bediening met goede bedrijfskleding, oplaadpunten voor de elektrische fiets, schone ruime toiletten met lekkere zeep én handcrème, naast de koffie een gratis glas kraanwater, een lekker koekje bij de koffie (‘mag ik er misschien twee?’) een betaalbare tosti op de lunchkaart van max €3,50, een biertje voor €1,75.

Nederlanders klagen gewoon graag!

Ik vind, en dat heb ik al vaker gezegd, de meeste horeca in Nederland ongelooflijk goedkoop voor wat je er allemaal voor krijgt. De norse Franse café-uitbaatster houdt onder de streep veel meer geld over dan haar gemiddelde Nederlandse collega. Zij heeft immers amper kosten, heeft geen personeel, zij verkoopt koffie (zwart;)) voor €1,90 en de Nederlandse toerist springt een gat in de lucht. In Nederland betaal je dan wel een euro meer maar krijg je er voor minimaal drie euro meer waarde bij. Gelukkig is niemand in Nederland verplicht om naar de horeca te komen maar doen heel veel mensen het iedere dag wel heel graag. Klagen is in onze volksaard ingebakken, het hoort er kennelijk bij!

Wil je meer horen of lezen over mijn visie op moderne horeca? Kom dan naar één van de eilandsessies op Ameland in het najaar, koop een boek op Horecabo en ga me volgen op Instagram!

Deel →
Twitter @wouterverkerk
  • Goed een jaar geleden zaten @wouterverkerk en ik ‘Horeca na corona’ te schrijven. Voor Horeca Info blikken we terug…

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top