De eerste protocollen van KHN druppelen binnen en zorgen zoals verwacht in eerste instantie voor veel vragen. ‘Zijn dit nu richtlijnen of zijn het adviezen aan de overheid?’ ‘Is het wet of wens wat daar staat?’ ‘En zijn die spatschermen verplicht?’ ‘En moet ik dan de paspoorten controleren ofzo?’

Het is nog geen 1 juni maar de klok tikt wél. Het is dus vooral zaak om je eigen plannen te maken. Hoe kan je straks veilig werken? Hoe kan je straks het vertrouwen van je gast winnen? Want uiteindelijk is het niet de overheid maar de gást die je beoordeelt. Of je bedrijf zich voldoende inspant een veilige omgeving voor hem of haar te creëren en zal er echt niet voor ieder terras een politieagent gaan staan.

Supermarkt

De supermarkt dicht bij mijn huis heeft een medewerker geposteerd bij de ingang. Een geel duizend-dingen-doekje in zijn hand, twee witte earpods in zijn oren en zijn gezicht op standje ‘ik heb hier helemaal geen zin in’. Er had zich een kleine rij klanten voor de winkel gevormd die wachtten tot de medewerker hen een winkelwagen zou aanreiken. Dat ging niet zomaar, eerst haalde hij steeds zijn gele doekje langs het handvat van het wagentje. Ik had het idee dat het er alleen maar viezer van werd.

Eenmaal binnen waande ik mij in het pre-corona tijdperk. Medewerkers van de winkel stonden dicht op elkaar lol te maken, hier en daar een vriendschappelijke duw en schouderklop. Vakken vullend negeerden zij klanten en klanten die geen afstand hielden werden niet aangesproken. Het was er onaangenaam en ik ga er niet meer naartoe. De nabij gevestigde veel drukkere concurrent heeft er weer een klant bij. Daar hebben ze het wél voor mekaar en nemen ze de regels wel serieus. Ook hier is het niet de overheid maar de klant die uiteindelijk oordeelt.

Je eigen plan, hoe ga je het doen?

Horecamensen willen zo graag open dat ze wellicht onderschatten dat de gast van straks alleen maar wil komen als die het gevoel heeft dat het ook veilig kan. Het heeft dus niet zo gek veel zin om op zoek te gaan naar de mazen van de wet, het helpt je namelijk niet.

Tegelijkertijd zijn regels op papier anders dan de werkelijkheid. Iedereen snapt dat hoe goed je je best ook doet, het nooit zal lukken geen moment wat dichter bij elkaar in de buurt te komen. In die zin is een incidentele overtreding van de 1,5 meter net als in de supermarkt geen doodzonde.

Hoe communiceer je naar je gast?

En als je dan hebt bedacht hoe je het gaat doen in jouw bedrijf, hoe communiceer je dat dan? Hoe ziet je facebookpagina of website eruit? Scan je alle berichten van de afgelopen twee maanden nog even? Ik zag een pagina van een Amsterdams café die de afgelopen acht weken volop schreeuwberichten plaatste over de totaal overdreven maatregelen, alles maar onzin vond. Nu plaatste zij echter een bericht dat ze alles heel serieus nemen en ‘de gezondheid van gast en medewerker bovenaan’ zetten. Dat is niet geloofwaardig.

Gasten houden niet van gedoe

In de politiek zeggen ze: Kiezers houden niet van ruzie. In de horeca zou je kunnen zeggen: Gasten houden niet van gedoe. In het openbaar ruziemakende, klagende, schreeuwende ondernemers schrikken gasten af. Het bedrijf dat communiceerde: ‘Omdat alle kosten doorlopen en wij het anders niet redden gaan we maar bezorgen. Wel een dag van te voren bellen en contant afrekenen graag.’ had een stuk minder bestellingen dan de buurman die zei: ‘We missen jullie enorm en daarom hebben we besloten onze overheerlijke spareribs nu ook te gaan bezorgen! Bestel er een heerlijke fles bier bij om het geluk compleet te maken!’

Wil je dat Wouter je helpt met de voorbereidingen? Wil je een zoommeeting plannen met je managers en een pakket met materialen ontvangen? Of wil je een voorbestelling doen van het nieuwe boek Horeca na Corona dat Wouter samen met Gijsbregt Brouwer schreef? Check dan meteen het totaal vernieuwde Horecabo!

Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra

Top