Midden Jaren negentig werkte ik als kok, als kelner, als manusje van alles bij een poging tot restaurant in Apeldoorn. Het was een zaak waar ik zoveel mocht leren, omdat ik daar met één oog (2 jaar hotelschool), koning was. De eigenaren waren een soort van in de steek gelaten door de bedrijfsleiders en beoogde mede-eigenaren. Er was ruzie van gekomen en daar stonden die lieve mensen, niet gehinderd door enige kennis en ervaring, een horecazaak te draaien. Beiden met een sigaret in hun mond, maar dat was toen niet zo ongewoon.

We rookten overal!

Eind jaren negentig werd er nog volop gerookt in de horeca, en niet alleen voor de bar. We rookten gewoon overal, behalve in de keuken. Sigaretje bij de bar, eerst even een trekje nemen, daarna pas naar tafeltje lopen. Je kan je er niks meer bij voorstellen maar geloof me, het gebeurde echt niet alleen bij ons. Ook in de afwaskeuken, het domein van de zwager van de eigenaar, stond het eigenlijk altijd blauw. Nou, uitgerekend in deze zaak werd de bovenzaal op vrijdagavond verhuurd aan de vereniging van niet-rokers die daar dan hun café en dansavond organiseerden. Het was echt een straf om die avond te draaien, we hadden gewoon iets tegen die ongezellige niet-rokers. Maar belangrijker, we konden niet roken!

Roken is hopeloos uit.

We zijn nog geen twintig jaar verder en alles is precies andersom. In de horeca wordt in de regel niet gerookt. Nog twee  of vijftien weken (op 1 oktober gaat de nieuwe wet in, of misschien op z’n laatst 1 januari ’15) bestaat er een grijs gebied, maar daarna is het over. Sommige mensen die echt niet zonder sigaret kunnen zoeken een apart zaaltje of kamertje op. Net als de niet-rokers toen in Apeldoorn. Roken is gewoon hopeloos uit, en gestopte rokers (zoals ik) zijn de grootste liefhebbers van rookvrije ruimtes. En van die gestopte rokers, daar heb je er steeds meer van.

Is dat vies? Soms wel!

Wat er niet is veranderd, is dat veel mensen die in de horeca werken nog altijd wel roken. Zij roken niet meer achter de bar, maar gaan af en toe even naar buiten. En als er nu iemand aan mijn tafel komt die net even buiten is geweest om te roken, dan kan ik dat goed ruiken. Is dat vies? Soms wel.  Vinden veel mensen dat? Veel meer mensen dan een roker zich kan voorstellen. Roken en horeca zijn begrippen die niet meer bij elkaar horen. Dat is voor veel mensen even wennen, maar het is verstandig je daar wel bij neer te leggen. Zeker in het licht van je ambitie het je gast altijd naar de zin te maken.

Rookvrij terras.

Tot slot nog meer slecht nieuws voor de verstokte horecaroker. Vanaf 2015 gaan we steeds meer terrassen zien met een (gedeeltelijk) rookverbod. Roken wordt iets voor thuis, en in ieder geval niet iets wat je doet als je onder vreemde mensen bent. En dus al helemaal niet als je ze bedient. Steeds meer zaken schaffen rookpauzes voor medewerkers af. Steeds meer zaken vragen gasten niet voor de deur, maar om de hoek te roken.  Horeca en roken horen binnenkort echt niet meer bij elkaar. Het einde van een tijdperk, een nieuwe tijd met frisse lucht. Dat dan weer wel.

Naschrift 15-6-2015: Naar aanleiding van onder meer deze blog was er vandaag veel publiciteit op onder andere: Qmusic, Radio 2, Radio 538, Amsterdam FM, AT5, Misset-Horeca, Spits en RTL Nieuws

De blogs van Wouter zijn gebundeld in twee boeken: Dit is mijn wijk niet…! en in samenwerking met Horeca Be Like ‘Het jaar van de bediening!’ De boeken zijn voor horecamensen te bestellen OP DEZE WEBSITE. Maar zijn ook te koop bij bol.com, SVH.nl en alle andere (online) boekhandels.

Wouter Verkerk verzorgt jaarlijks ruim 200 presentaties en workshops bij horecabedrijven door heel Nederland. Wouter uitnodigen in jouw bedrijf? Neem contact op en we sturen je een factsheet.

COVER JVDH

20150125 Dimwn

Gelabeld met → 
Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra