Gasten denken soms dat ‘de horeca’ een keten is met ruim 50.000 filialen. Veel ondernemers voeden die gedachte, door steeds precies te doen wat de meeste andere bedrijven doen. Op deze plek schreef ik eerder over al die pizzabedrijven in dezelfde straat met allemaal dezelfde aanbieding. Het leuke is dat je merkt dat juist de bedrijven die veranderen, en in bijna niks lijken op wat hun collega’s doen, op dit moment het meest succesvol zijn.

Werkelijk alles is in de afgelopen 15 jaar veranderd.  Ook de functie van horecabedrijven en winkels. Dat is niet erg hoor, geen enkel vak is voor de rest van je leven gegarandeerd. Een aantal jaren geleden sprak ik een oude man tijdens carnaval in Bergen op Zoom die me het volgende verhaal vertelde.

‘Ik was nooit zo’n avonturier. Ik heb me als jongeman voorgenomen een baan te zoeken, die ik mijn hele leven zou houden. Dat was in die tijd ook gebruikelijk. Midden jaren vijftig was ik dan ook blij met mijn eerste baan in een sigarettenfabriek, want roken, dat zouden de mensen altijd blijven doen. Toen tòch minder mensen gingen roken, en robots ons werk overnamen, moest ik iets anders. Ik kreeg gelukkig al vrij snel een baan als chauffeur van een lingeriefabriek. Dat was nog veiliger, want Bh’s die zullen er altijd zijn. Maar toen brak de seksuele revolutie uit, en geen vrouw droeg nog een BH… Moest ik weer iets anders.’

De man vertelde met over de banen die volgden en die allemaal weer ophielden onder invloed van nieuwe inzichten en de tijd waarin je leeft. De man vertelde dat hij inmiddels was gepensioneerd en terugkeek op een bewogen leven. Achteraf was hij blij dat hij niet 50 jaar in een sigarettenfabriek had gewerkt. Zijn zoon was ondernemer geworden. Die had net flink geïnvesteerd, want als een van de eerste had hij naast videobanden ook het nieuwste van het nieuwste te huur in zijn videotheek. De DVD. Je begrijpt, dit verhaal speelt al een aantal jaren geleden, en als die zoon het bij die laatste investering had gelaten, dan heeft ook hij nu een probleem.

Werken, maar zeker ondernemen betekent ook risico nemen. Doorgaan en innoveren. Het horecabedrijf van 1998 heeft geen bestaansrecht meer in die specifieke vorm. Al was het maar omdat er guldens in de kassa liggen. De uitwerking die internetwinkels op de middenstand hebben is ongekend, en tegelijkertijd misschien wel de redding voor de horeca. Combinaties van verschillende disciplines. Bedrijven waar je op verschillende manieren wordt geholpen, dat is de richting waar de ondernemer van vandaag aan moet denken.

Wanneer mensen uiteindelijk besluiten de deur uit te gaan voor iets, dan willen ze graag goed en snel geholpen worden. Aan een kop koffie in een bloemenzaak? Waarom niet! Aan een lunch in een betere kledingwinkel? Graag! Het antwoord op de vraag ‘Waar mag ik u mee van dienst zijn?’ zal binnenkort steeds vaker als volgt luiden: ‘Dat hoopte ik van U te horen.’ Het is de taak van adviseurs in winkels en restaurants, om zelf met de suggesties, antwoorden en ideeën te komen. Als de gast het allemaal zelf moet uitzoeken, dan zoekt hij wel een online, of take-away alternatief.

Het voordeel van deze veranderende situatie is dat je een veel kleiner assortiment kunt voeren. Het is niet meer aan de gast om uit enorme collecties en assortimenten te kiezen, het is aan u om uitsluitend de beste producten in huis te hebben in de overtuiging dat uw klantenkring hiermee het beste is geholpen. Foto Swager in Soest verkoopt slechts 1 type videocamara. ‘Veruit de beste camera voor thuisgebruik. Er is geen betere, zeker niet voor deze prijs.’ Ik knipperde even met mijn ogen. Hij vertelde dat hij er in drie maanden al meer dan 200 had verkocht.  Hij heeft gelijk. Slechts één showroommodel, groter inkoopvoordeel, en wanneer een klant zich uitgebreider wil oriënteren, dan heeft hij internet waar hij bovendien direct ziet waar hij het minst betaalt. In die winkel moest ik er even over nadenken, maar niet lang. We hebben er een gekocht!

Is het voorbeeld van foto Swager te vertalen naar horeca? Jazeker. Verschillende lunchrooms en kleinere zaken die ik ken, verkopen maar een beperkt drankenassortiment. (Bakkerswinkel, Burgermeester) Cola, bronwater, vruchtensap, koffie en thee.  Andere voorbeelden zijn de verschillende restaurants die opkomen die geen kaart meer hebben, maar een dagelijks wisselend zeven-gangen-menu (bijvoorbeeld Gebroeders Hartering). U wilt er maar vier? Dan laten we er toch drie weg!  Een nieuwe weg, volle focus op aandacht voor de gast en anders denken. Ik vind het een fantastische tijd!

 

(Foto kreeg ik van iemand doorgestuurd, ik ken de bron niet, anders had ik deze genoemd. Mooi voorbeeld van anders denken. Restaurant met uitsluitend eenpersoons tafels)

 

Gelabeld met → 
Deel →
Twitter @wouterverkerk

U zoekt oplossingen voor uw gastvrijheid vraagstukken?

Neem contact op met Wouter Verkerk van Verkerk Bartstra