Het moet begin jaren nul van deze eeuw zijn geweest. Mijn toenmalige prille liefde en ik hadden geen cent te makken. Eigen schuld, te royaal geleefd, een beetje pech gehad en bovendien verdienden we bijna niks. Gelukkig waren we wel dus het
(English below) Ik ben opgegroeid in een horecatijd waarin de horeca gasten liet kennismaken met nieuwe producten, met nieuwe smaken en met nieuwe trends. Dat ‘we’ gasten carpaccio lieten eten, lang voordat iets wat daarop lijkt in de supermarkt lag. Dat gasten
(English below) Waarom zie je in succesvolle dag-horeca zoveel gasten die zich niets aantrekken van hun omgeving? Gekleed in een dekbedjas, een joggingpak of bezweet van een work-out. Niet zelden in gesprek via oortjes en telefoon, luisterend naar eigen muziek of podcast,
(English below) Ieder kwartaal komen er cijfers over de horeca naar buiten waar het gaat over groei, over krimp, over prijzen en over de stemming onder consumenten. Is er vertrouwen in de economie? Is er een plusje in de huishoudportemonnee? En op
(English below) Veel mensen herkennen het gevoel wel; zin om te shoppen, maar eigenlijk geen kleding nodig. Toch blijft de honger naar shoppen dan vaak knagen tot je met jezelf tot een goede compromis komt: kijken kan geen kwaad. Je gaat dus
(English below) Één van de grootste problemen van de Nederlandse Horeca is dat gasten lang niet altijd doen (en uitgeven) wat we graag willen wat ze zouden doen (en uitgeven). Gasten zijn zo gewend aan service, dat als ze geen service krijgen,
(English below) Mijn favoriete bestemming, ik schreef er een boek over, Las Vegas verkeert net als andere (luxe) bestemmingen in de wereld in zwaar weer. Er is nog altijd veel geld, misschien wel veel meer geld dan ooit, maar in handen van
(English below) De Franse ober is vaak volwassen, slank, knap, kundig en beroepsmatig arrogant. Spreekt pas Engels als je wat te besteden hebt en wekt soms de indruk vooral heel druk te zijn met zaken waar gasten geen zicht op hebben. Altijd
(English below) Het kwam goed uit dat ik in het afgelopen jaar flink ben bijgespijkerd in de leer van designtassen. Toen ik in de rij stond van het roemruchte Sénéquier in Saint Tropez trok er voor honderdduizenden euro’s aan Hermès Birkins en